Welcome, Guest. Please login or register.
December 01, 2020, 10:34:40 PM

Author Topic: 2020, Kroonenberg, De man van de berg  (Read 141 times)

0 Members and 1 Guest are viewing this topic.

Frank de Wit

  • Administrator
  • Posts: 69555
  • Ganbaru!
Re: 2020, Kroonenberg, De man van de berg
« Reply #2 on: October 16, 2020, 07:43:04 PM »
Wat moet hij gedacht hebben op zijn sterfbed, nog geen achtentwintig jaar oud? Hij kon zich met recht de eerste natuuronderzoeker van Suriname noemen. Hij had alle rivieren in het binnenland bevaren, hij had honderden gesteente- en plantmonsters naar Leiden gestuurd, zelfs stiekem een paar indiaanse skeletten opgegraven, alles voor de wetenschap. Hij had zijn waarnemingen neergelegd in tientallen brieven aan zijn correspondenten in Nederland en Duitsland. Hij had als geoloog deelgenomen aan een Duitse commissie die in opdracht van de Nederlandse overheid in de jaren 1853-1855 de mogelijkheden van een Duitse volksplanting in Suriname moest onderzoeken. Maar zijn ambities reikten veel verder. Hij kon net zo beroemd worden als Alexander von Humboldt in Venezuela en de Andes en Robert Schomburgk in Brits-Guiana. Het enige wat nog ontbrak was het schrijven van het boek dat hem die roem zou brengen. Hij stond op het punt naar Europa terug te keren om die taak te volbrengen, toen de gele koorts hem in zijn greep kreeg. Op 6 augustus 1855 overleed hij in Paramaribo.
Nu, bijna 170 jaar later, is het enige waar men in Suriname zijn naam van kent de Voltzberg, een berg die hij als eerste Europeaan had gezien, en die pas veel later, ver na zijn dood, naar hem vernoemd werd. Dit boek is een poging tot eerherstel. Het bevat een groot deel van zijn ongepubliceerde brieven, uit het Duits vertaald en van commentaar voorzien door Salomon Kroonenberg. Het zijn persoonlijke documenten, die zich niet alleen beperken tot natuurwetenschappelijke waarnemingen, maar ook een helder beeld geven van zijn ambities, zijn frustraties, zijn ruzies met koloniale overheden en met zijn reisgenoten, zijn afschuw van de slavernij en de losse zeden in Paramaribo, zijn hoop en zijn triomfen. Hij verdient een prominente plaats in de geschiedenis van het Surinaamse natuuronderzoek.
https://www.walburgpers.nl/nl/book/9789462495029/de-man-van-de-berg

Friedrich Voltz verzamelde honderden gesteente- en plantenmonsters, groef stiekem skeletten op en trotseerde alle Surinaamse rivieren.
Voltz. Iedereen in Suriname kent die naam”, schrijft geoloog Salomon Kroonenberg in De man van de berg. „Van de Voltzberg natuurlijk: die beroemde kale koepelvormige granietberg bij de Raleighvallen in de Coppename, 240 meter hoog.” Een heuvel dus eigenlijk, genoemd naar Friedrich Voltz – een man die het volgens Kroonenberg in zich had om net zo beroemd te worden als Alexander von Humboldt, maar die jammerlijk genoeg op 27-jarige leeftijd overleed, en daarna in de vergetelheid raakte. Wie op internet afbeeldingen van Friedrich Voltz zoekt, vindt alleen een naamgenoot, een „bekend Duits landschapsschilder die vooral koeien schilderde”. Zelf wist Kroonenberg eerst ook weinig over de onderzoeker Voltz – hij noemde hem in een wetenschappelijk artikel over de geologie van Suriname ooit Franz in plaats van Friedrich. En om die faux-pas goed te maken is hij de archieven ingedoken om Voltz (1828-1855) alsnog tot leven te wekken. Het resultaat is een boeiend boek, vol fraaie oude kaarten, brieven en foto’s van door Voltz verzameld materiaal.
Aan de hand van brieven, dagboekfragmenten en artikelen van Voltz en zijn tijdgenoten schetst Kroonenberg het beeld van een ambitieuze, nieuwsgierige Duitse jongeman, lid van een commissie die in opdracht van de Nederlandse overheid moest onderzoeken of er een Duitse ‘volksplanting’ plaats kon vinden in Suriname: in aanloop naar de afschaffing van de slavernij (in 1863) zochten de Nederlanders nieuwe werklieden voor op hun plantages. Voltz was vooral mee als geoloog. Tussen 1853 en 1855 verzamelde hij honderden gesteente- en plantenmonsters, groef stiekem skeletten op en trotseerde hij alle Surinaamse rivieren.
Op 5 september 1853 schrijft hij in het Duitse weekblad Die Natur verrukt over het landschap: „een groot amfitheater” met bergen die „hun hoofd trots en dapper omhoogsteken naar de heerlijke blauwe hemel”. In 1855 schreef hij in een van zijn laatste brieven: „Ik heb mijn plicht gedaan, mijn taak volbracht.” Maar voordat hij naar huis kon om aan zijn magnum opus over Suriname te beginnen, overleed hij aan gele koorts.
https://www.nrc.nl/nieuws/2020/10/16/de-vergeten-surinaamse-geoloog-a4016303

Frank de Wit

  • Administrator
  • Posts: 69555
  • Ganbaru!
2020, Kroonenberg, De man van de berg
« Reply #1 on: October 16, 2020, 07:40:30 PM »